Μη Συνδεδεμενος Παρακαλώ συνδεθείτε ή εγγραφείτε

Φοιτητική Συντροφιά Αγίας Σοφίας Πατρών » Πνευματικές συζητήσεις » Μάθημα προσευχής

Μάθημα προσευχής

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 1]

1 Μάθημα προσευχής Την / Το Παρ 20 Μαρ 2009, 3:39 pm

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από το βιβλίο του αρχιμανδίτου Βαρνάβα Λαμπρόπουλου "Μηνύματα από τη Λυχνία Β'":
"Ο μεγάλος ρώσος λογοτέχνης Λ. Τολστόι στο βιβλίο του "Παιδικά, εφηβικά και νεανικά χρόνια περιγράφει μια εμπειρία από τα παιδικά του χρόνια που τού έμεινε βαθιά χαραγμένη.
Φιλοξενούσαν συχνά στο σπίτι τους έναν απλοϊκό προσκυνητή που "ελάχιστες άσπρες μέρες" είχει δει στη ζωή του. Σε μια από αυτές τις επισκέψεις ο Τολστόι μαζί με τα μικρότερα του αδέρφια παρακολουθούσαν κρυφά το γέροντα που προσευχόταν στο δωμάτιο που τού είχαν παραχωρήσει. Και περιγράφει ως εξής την ανεξίτηλη σφραγίδα που άφησε επάνω του αυτή η εμπειρία:
"Σταυρώνοντας τα χέρια στο στήθος, ο Γκρίσα στεκόταν πρώτα σιωπηλός με σκυμμένο το κεφάλι μπροστά στις εικόνες. Μετά έπεσε στα γόνατα και άρχισε να προσεύχεται. Στην αρχή απάγγειλε σιγαλά γνωστές προσευχές. Μετά τις επαναλάμβανε δυνατότερα. Μετά άρχισε να προσεύχεται με δικά του λόγια. Προσευχήθηκε για όλους που τον φιλοξενούσαν. Ανάμεσα σε αυτούς ήμουν και εγώ και η μητέρα μου. Προσευχήθηκε για τον εαυτό του, ζητώντας από το Θεό να συγχωρήσει τις αμαρτίες του. Μετά συνέχισε να επαναλαμβάνει: "Θεέ μου, συγχώρεσε τους εχθρούς μου". Μετά συνέχισε: Κύριε Ελέησέ με. Κάθε φορά ήταν πιο δυνατή από την προηγούμενη. Μετά είπε: "Συγχώρεσέ με Κύριε και δίδαξέ με πώς να ζω" Και το είπε με τόση απλότητα και πίστη σαν να περίμενε μια άμεση απάντηση στο αίτημά του. Και έπειτα το μόνο που μπορούσαμε να ακούσουμε ήταν τα λυπητερά αναφυλλητά του. Σε λίγο σηκώθηκε στα γόνατα, σταύρωσε τα χέρια του στο στήθος και έμεινε σιωπηλός. Και ξαφνικά αναφώνησε: "Γεννηθήτω Κύριε το θέλημά σου" Και πέφτοντας με το μέτωπο στο πάτωμα άρχισε πάλι να κλαίει με λυγμούς σαν παιδί"
Συνεχίζει ο Τολστόι: "Ω αληθινέ Χριστιανέ Γκρίσα! Η πίστη σου ήταν τόσο δυνατή που ένιωθες ζωντανή την παρουσία του Θεού. Η αγάπη σου για το Θεό ήταν τόσο μεγάλη που οι λέξεις ξεχύνονταν απο τα χείλη σου από μόνες τους, χωρίς να τις μετράς με τη λογική σου. Και τι υπέροχη δοξολογία πρόσφερες για να δοξάσεις το μεγαλείο του Θεού όταν - μη βρίσκοντας λέξεις μέσα στον πόνο σου - έπεσες και κλαίγοντας στο πάτωμα φώναξες: "Γεννηθήτω το θέλημά σου"!!!

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

2 Απ: Μάθημα προσευχής Την / Το Παρ 27 Μαρ 2009, 12:05 pm

Πραγματικα υπεροχο το "μαθημα προσευχης" διονυση.. κ μακαρι να γινεται παντα καπως ετσι και η δικη μας προσευχη! οχι απο συνηθεια αλλα ετσι ταπεινα, με ελπιδα, προσδοκώντας εκεινη την απαντηση, περιμενοντας το θαυμα..
Διαβασα τις προαλλες αυτο στον αγιο Νικοδημο τον αγιορειτη και την αληθεια του την κρατησα σφιχτα, γιατι καπως ετσι θα μπορεσουμε να αγγιξουμε την αληθινη προσευχη και αν εστω για μια φορα τα καταφερουμε ισως τοτε θα προσπαθουμε συνεχεια να εχουμε αυτη την αληθινη επικοινωνια αφου αν εχουμε αυτη θα εχουμε τα παντα..

“...φαντάσου ότι είσαι σε φουρτούνα, στη θάλασσα, μέσα στο πέλαγος και κινδυνεύεις να βουλιάξεις απ' τα κύματα που σε κυκλώνουν.
Η μόνη σου ελπίδα, ο Θεός.
Πώς θα Του μίλαγες σε μια τέτοια οριακή και κρίσιμη στιγμή;...
Με όλη σου την καρδιά, με συντριβή και ταπείνωση, συγκεντρωμένα, χωρίς να σκέφτεσαι τίποτε άλλο ασήμαντο στη ζωη, περιμένοντας τα πάντα απ' αυτή την προσευχή!...
Έτσι όμως πρέπει να γίνεται κάθε προσευχή σου...”

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

3 Απ: Μάθημα προσευχής Την / Το Παρ 27 Μαρ 2009, 12:19 pm

Έτσι ακριβώς πρέπει να είναι η προσευχή μας Γιωργία! Πολύ όμορφα το λέει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης... Πάντα με ταπείνωση και με πραγματική επίγνωση του εαυτού μας.

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

4 Απ: Μάθημα προσευχής Την / Το Παρ 27 Μαρ 2009, 1:15 pm

Πολύ ωραία και τα δύο παραθέματα.

Δυστυχώς δεν κατανοούμε την σημαντικότητα της προσευχής πολλές φορές και το πόσο ανάγκη έχουμε σήμερα αυτή την αληθινή επικοινωνία με τον Πατέρα μας.
Αν ιεραρχούσαμε σωστά τις καθημερινές μας υποχρεώσεις, η προσευχή θα έπρεπε να ήταν στην κορυφή και να μην την παραμελούσαμε καθόλου.
Τίποτα άλλο δεν έχουμε τόσο ανάγκη στην καθημερινότητά μας...

Και φυσικά μιλάμε για αληθινή προσευχή. Πραγματική επικοινωνία.

Ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει σχετικά:
Μπαίνουν πολλοί στην Εκκλησία, απευθύνουν άπειρους στίχους προσευχής, ύστερα βγαίνουν και δεν ξέρουν τι είπαν. Τα χείλη κινούνται και τα αυτιά δεν ακούν. Εσύ δεν ακούς την προσευχή σου και θέλεις να την ακούσει ο Θεός; Γονάτισα, λές, αλλά ο νους σου πετούσε έξω. Το στόμα έλεγε την προσευχή και ο νους μετρούσε τόκους, συμβόλαια, συναλλαγές, χωράφια, κτήματα, συναναστροφές με φίλους.

είναι φοβερό το πόσο διαχρονικά είναι αυτά τα λόγια....
και τότε και σήμερα ακούγονται το ίδιο επίκαιρα...

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

5 Απ: Μάθημα προσευχής Την / Το Τρι 05 Ιαν 2010, 3:57 pm

Αναπάντητες προσευχές και ικεσίες...



Έχει επεξεργασθεί από τον/την socrates13 στις Σαβ 19 Ιουλ 2014, 11:09 pm, 1 φορά

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

6 Απ: Μάθημα προσευχής Την / Το Τρι 23 Φεβ 2010, 1:55 am

"ΑΓΩΝΙΣΟΥ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ. ΑΝ ΕΠΙΘΥΜΗΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΗΣ ΣΩΣΤΑ, ΜΗ ΛΥΠΗΣΗΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ. ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΑΙ ΜΑΤΑΙΑ. ΜΗ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΘΕΛΗΜΑΤΑ ΣΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ΚΑΘΩΣ ΕΧΕΙΣ ΔΙΔΑΧΘΕΙ, ΛΕΓΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΟΥ [ΓΕΝΗΘΗΤΩ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ ΕΝ ΕΜΟΙ] ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΑΓΜΑ ΕΤΣΙ ΝΑ ΖΗΤΑΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΝ, ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ, ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΑΓΑΘΟΝ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ. ΕΝΩ ΕΣΥ ΔΕΝ ΖΗΤΕΙΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΣΟΥ. ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΑΙ ΦΥΛΑΓΕ ΔΥΝΑΤΑ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ, ΝΑ ΜΗ ΒΑΖΕΙ ΕΜΠΡΟΣ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΙΝΗΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΝΑ ΕΝΝΟΗ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ. ΓΙΑΤΙ Ο ΝΟΥΣ ΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΦΥΣΙ ΤΟΥ ΝΑ ΠΑΡΑΣΥΡΕΤΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ. ΜΗ ΦΑΝΤΑΣΘΗΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΑΙ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ ΣΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ ΝΑ ΜΟΡΦΩΘΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑΝ ΜΟΡΦΗ, ΑΛΛΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΜΕ ΑΫΛΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΝ ΑΫΛΟΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΝΝΟΗΣΗΣ."
           
ΑΓΙΟΣ ΝΕΙΛΟΣ Ο ΑΣΚΗΤΗΣ



Έχει επεξεργασθεί από τον/την socrates13 στις Σαβ 19 Ιουλ 2014, 11:10 pm, 1 φορά

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

7 Απ: Μάθημα προσευχής Την / Το Σαβ 19 Ιουλ 2014, 11:02 pm

Παρακαλάμε για τη Βασιλεία των ουρανών και συνάμα χασμουριόμαστε

Η ανταπόκριση του Κυρίου στην προσευχή δεν εξαρτάται από το πλήθος των λόγων, αλλ’ από τη νήψη του νου και της καρδιάς. Και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς απ’ όσα λέει η Γραφή για τη στείρα Άννα, τη μητέρα του προφήτη Σαμουήλ. «Κύριε», έταξε η Άννα, «αν σκύψεις πάνω από τη θλίψη της δούλης σου και με θυμηθείς και μου δώσεις παιδί, τότε εγώ θα το αφιερώσω σ’ εσένα για όλη του τη ζωή» (Α’ Βασ. 1:11).

Είναι πολλά τα λόγια αυτά; Όχι. Και όμως, επειδή με νήψη και προσοχή έκανε αυτή τη μικρή προσευχή, κατόρθωσε όσα ηθέλησε: Και την ανάπηρη φύση της διόρθωσε και την κλεισμένη μήτρα της άνοιξε και από την περιφρόνηση των ομοεθνών της λυτρώθηκε και από την άγονη γη θέρισε σιτάρι πλούσιο. Όποιος προσεύχεται, λοιπόν, ας μη λέει περίσσια λόγια.

Και ο Χριστός και ο Παύλος, άλλωστε, μας σύστησαν να προσευχόμαστε συχνά, αλλά με συντομία και μικρά διαλείμματα. Γιατί, μακραίνοντας την προσευχή, είναι δυνατό να χάσεις την προσοχή. Κι έτσι δίνεις την ευκαιρία στο διάβολο να σε πλησιάσει και να σου υποβάλει τους δικούς του λογισμούς. Αν, όμως, οι προσευχές σου είναι σύντομες και συχνές, τότε θα μπορείς εύκολα να τις κάνεις με προσοχή και νήψη, καλύπτοντας μ’ αυτές όλο τον διαθέσιμο χρόνο σου. Θέλεις κι εσύ να μάθεις άγρυπνη προσευχή και προσοχή του νου και διαρκή παραμονή κοντά στο Θεό; Πήγαινε στην Άννα και μάθε τι έκανε εκείνη.
Σηκώθηκαν, λέει, όλοι από το τραπέζι (Α’ Βασ. 1:9). Ωστόσο, η Άννα δεν πήγε ούτε να κοιμηθεί ούτε ν’ αναπαυθεί. Έτρεξε στη Σκηνή του Μαρτυρίου για να προσευχηθεί. Απ’ αυτό συμπεραίνω πως, ακόμα κι όταν έτρωγε, δεν παραφόρτωνε το στομάχι της. Διαφορετικά, δεν θα μπορούσε να προσευχηθεί, και μάλιστα με τόσα δάκρυα.
Αν εμείς, όταν είμαστε νηστικοί, με δυσκολία κατορθώνουμε να προσευχηθούμε, ενώ ύστερ’ από τα συμπόσια ποτέ δεν προσευχόμαστε, πολύ περισσότερο εκείνη, μια γυναίκα, δεν θα προσευχόταν μ’ αυτόν τον τρόπο μετά το συμπόσιο, αν είχε καλοφάει. Ας ντραπούμε εμείς, οι άνδρες, που παρακαλάμε για τη βασιλεία των ουρανών και συνάμα χασμουριόμαστε, ας ντραπούμε, λέω, εκείνη τη γυναίκα, που παρακαλούσε κι έκλαιγε. Δες την ευλάβειά της κι από τούτο: «Μιλούσε από την καρδιά της· τα χείλη της μόλις που κινιόνταν και η φωνή της δεν ακουγόταν καθόλου» (Α’ Βασ. 1:13).


Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 1]

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης

 

(0)